Samen luisteren naar de stilte

Samen luisteren naar de stilte

‘Mama, wat ben je aan het doe-hoen, waarom praat je niet’? ‘Sst, ik luister naar de stilte’. ‘Waarom mag ik dan niet praten mama?’ ‘Omdat ik dan de stilte niet kan horen,  Jolie’. Mijn bijna vierjarige dochter trekt haar meest theatrale gezicht terwijl ik dit zeg. En geloof me, als ik zeg theatraal, dan bedoel ik theatraal. Maar we vonden een manier waarop we de stilte toch samen konden ervaren!

Is er wel eens stilte in ons huis?

Jolie praat. Praat de hele dag door. Vanaf een uurtje of zeven in de ochtend totdat ze naar bed gaat staat ze aan. Mijn andere dochter is drie en een halve maand en ook bezig haar stembanden te prepareren. Die hoort immers de hele dag niets anders dan het stemgeluid van haar zus en denkt dat dit de norm in ons huis is. Maar goed, dat zijn nog hele lieve ieniemienie geluidjes.  En ja, er loopt ook nog een man des huizes rond, en die kan niet geloven dat er zoveel gekakel om hem heen is. Hij houdt zo van stilte. Arme man. Dat wordt wat als ze zestien zijn.

De laatste tijd is stilte een nieuw begrip geworden. 

Ik houd van het vertolken van het gesproken woord. Hoe minder er gesproken mag worden hoe meer ik te vertellen heb, lijkt het wel. En ik heb tijden gekend waarin ik stilte letterlijk vervloekte, beschouwde als mijn vijand. Maar de laatste tijd is stilte een nieuw begrip geworden.  Nu er niet één maar twee mini’s binnen ons gezin zijn, zitten er soms echt te weinig uren in een dag.

Op sommige dagen wordt het enige moment voor mezelf alleen bereikt op het toilet. Mits mijn dochter me niet heeft achtervolgd, en aan de deur staat te sjorren om me aan een diepte interview te onderwerpen over het wel en wee van mijn toiletgang. ‘Jolie, ik wil even een momentje voor mezelf’. ‘Ok mama, ik wacht op je’. Top. Ze wacht.

Oefening: Samen luisteren naar de stilte

Ik ben stilte zeer, zeer, gaan waarderen. De stilte is mijn nieuwe beste vriend. Het piekeren tijdens slapeloze nachten heeft plaats gemaakt voor een nieuw geluid. Het geluid van stilte. En ik gun het iedereen om dit ook te mogen ervaren.

Afgelopen nacht voelde ik weer hoe de stilte zijn best deed om mij te bereiken. Iedereen sliep, er was simpelweg geen geluid. Ik heb de stilte omarmd, voelde me behaaglijk, het gaf me kracht, levenslust en moed. Ik genoot intens.  En vanochtend, Jolie en ik waren de enige twee ontwaakten in het huis,  keek ik met haar naar een prachtige zonsopkomst. ‘ Kom je mee luisteren naar de stilte?’ vroeg ik. ‘De stilte klinkt mooi he mama’. Lief meisje.

 

Wil je mindfulness oefeningen met je kind doen? Hier vind je deze.


Gepost onder Mindfulness & Yoga met de tag Mindfulness

Cornalijne

door Cornalijne van Korlaar

Reacties