niets weten

De magie van “niets weten” en waarom je dat kinderlijke energie geeft

Het was een warme dag in juli 2010 toen ik met mijn oudste dochter, toen 9, aan het wandelen was ergens in Amsterdam. Ze gaf me haar jas en zei “Hou vast!”. Verbaasd door haar toon mompelde ik: “Waarom zou ik dit vasthouden?”. Ze keek me streng aan terwijl ze zei: “Papa, je snapt er ook helemaal niets van hè?”. Ik vond haar toon wel grappig, zo streng. Ik bedacht op dat moment dat ze wel eens gelijk kon hebben. Misschien wist ik wel helemaal niks?

Socrates

Onmiddellijk moest ik aan de grote Griekse filosoof Socrates denken. Hij werd gezien als de meest intelligente persoon op aarde omdat hij wist dat hij niets wist.

 

Ik weet slechts één ding: dat ik niets weet. (Socrates (Mr. S))

Maar hij zei ook.

 

Onwetendheid is de bron van alle kwaad. (Mr. S)

Wtf?

Nee, kijk, het is heel simpel. Als je weet dat je niets weet (of niet zoveel) dan ben je alwetend. Dat is de hele crux. De hele alles om mee te nemen in je pad als ouder, mens of verlicht meester.

 

Ware kennis bestaat erin te weten dat men niets weet. (Mr. S)

Waarom vertel ik je dit allemaal? Wat heeft dat te maken met het ouderschap en kinderen?  Alles (en niets ;)). Want als je beseft dat je niets weet ben je net als dat mooie kind van je. Helemaal puur. Het tegenovergestelde van arrogant. Je weet immers niets. Nieuwsgierig. Open om te leren. De eeuwige student. Dat zijn de beste leraren.

“Niets weten”

Wat blijft er dan van je over, als je bereid bent om “niets te weten”? Als je nu “niets” denkt heb je het echt niet begrepen. Wat er overblijft is een blij kind. En ja dat kan ook als je boven de 30 (40, 50, 60 enzo) bent. Als je bereid bent om niets te weten dan kun je van alles en iedereen die je tegenkomt in je leven iets leren. Dus ook van je kinderen. Mijn devies, mijn eigen weg, is dus: Word opgevoed door je kinderen. Dat weten mijn kinderen vanaf 4 jaar oud.

 

Daarom is mijn 4 jarige zoontje ook zo’n lekker mannetje. Als ik met mensen op straat sta te praten vraagt hij: “wil je ook koffie? Ik ga wel even halen.” Dan rent hij naar het koffietentje en gaat voor iedereen koffie halen. Dan betaalt hij ook, met mijn geld nog wel ja. We zijn nog bezig met dat weggetje van hem.  EN weet je wat het leuk is? ALs je hem dan vraagt: “Liam, hoe komt het dat jij zo’n lekker mannetje bent?”. Dan zegt hij: “Omdat ik mijn eigen stylo heb.” Ze hebben dus hun eigen weg en ze durven zich te uiten naar me.

“Stylo” is trouwens straattaal voor stijl of smaak. Wist je dat niet? Tijd om wat straattaal te leren ouwe, (matti, swah, G, gap, gappie, tata, drerrie). Dan begrijp je zo direct je puber nog een beetje.

Als je iets te melden hebt of als ik je ergens mee kan helpen laat iets van je horen. Ik connect graag met je en wil altijd bijleren. Dus als je nog goede tips hebt, don’t be a stranger!

Groetjes, succes en veel plezier deze week.

– Tim

 

Zoek je nog een leuk boek voor jezelf of om cadeau te doen? Koop dat boek hier!

 


Gepost onder Inspired by met de tag Opvoeden

Tim van der Vliet

door Tim van der Vliet

Reacties